Το μεταβολικό σύνδρομο έχει άμεση σχέση με τις καρδιαγγειακές παθήσεις (CVD) γι’αυτό πολλοί το χαρακτηρίζουν σαν την σύγχρονη μάστιγα.

Είναι ένα σύνολο παραγόντων κινδύνου που συχνά υποτιμούνται από τους πάσχοντες.

Συγκεκριμένα, στο μεταβολικό σύνδρομο υπάρχουν ταυτόχρονα τρεις ή περισσότερες από τις παρακάτω διαταραχές:

  1. Περιφέρεια μέσης   Άνδρες >120cm, Γυναίκες >88cm
  2. Επίπεδα καλής χοληστερίνης (HDL-C)   Άνδρες >40 mg/dl και στις γυναίκες > 50mg/dl
  3. Επίπεδα Τριγλυκεριδίων (TGs)   Άνδρες- γυναίκες >150 mg/dl
  4. Aρτηριακή πίεση >= 130mmHg συστολική και >85mmHg διαστολική
  5. Σάκχαρο αίματος νηστείας >110 mg/dl
  6. Ύπαρξη αντίστασης στην ινσουλίνη (IR)
  7. Ύπαρξη μικρολευκωματουρίας. Σύμφωνα με τον WHO θεωρείται και αυτή παράγοντας για το μεταβολικό σύνδρομο
  8. Στην ανάπτυξη του μεταβολικού συνδρόμου έχει βασικό ρόλο και η κληρονομικότητα – π.χ. αντίσταση στην ινσουλίνη (IR) και παχυσαρκία

753331BD-2A9A-4C24-BDC6-FAABCCADC53F

Η κεντρική παχυσαρκία αλλά και γενικά ο αυξημένος Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI) αποτελεί προδιαθεσικό παράγοντα για την ανάπτυξη του μεταβολικού συνδρόμου.

  • BMI = βάρος/ύψος2
  • Τα φυσιολογικά άτομα έχουν BMI 18,5 – 24,9.
  • Οι υπέρβαροι 25-29,9 και >30 οι Παχύσαρκοι.

Έχουν παρατηρηθεί άτομα που πάσχουν από μεταβολικό σύνδρομο που δεν έχουν ταυτόχρονα ούτε τους τρεις από τους πιο πάνω παράγοντες .

Τα άτομα αυτά εμφανίζουν προθρομβωτικές και προφλεγμονώδεις προδιαθέσεις και πρέπει να λάβουν την ανάλογη φαρμακευτική αγωγή.

Η βασική αιτία των περισσότερων περιπτώσεων που σχετίζονται με το μεταβολικό σύνδρομο είναι:

  1. Κακές διατροφικές συνήθειες
  2. Η καθιστική ζωή
  3. Το κάπνισμα, η υψηλή αρτηριακή πίεση και ο μη ελεγχόμενος διαβήτης

Εδώ πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι όλοι οι παράγοντες που συμμετέχουν στο μεταβολικό σύνδρομο είναι αλληλένδετοι.

H παχυσαρκία και η έλλειψη άσκησης τείνουν να οδηγήσουν σε αντίσταση στην ινσουλίνη (IR) η οποία αυξάνει τη VLDL, τη LDL-C, τα τριγλυκερίδια (TGs) και μειώνει την HDL-C, με συνέπεια την αύξηση κινδύνου για CVD (καρδιαγγειακή νόσο).

Η αντίσταση στην ινσουλίνη (IR) οδηγεί επίσης σε αύξηση των επιπέδων ινσουλίνης και σακχάρου στο αίμα. Η υπερβολική ινσουλίνη αυξάνει την κατακράτηση νατρίου (Na) από τους νεφρούς με αποτέλεσμα την υπέρταση.

Για να αντιμετωπίσουμε το μεταβολικό σύνδρομο και τις επικίνδυνες συνέπειες αυτού πρέπει:

  1. Σωστή διατροφή.
  2. Απώλεια βάρους με στόχο το φυσιολογικό BMI και την περίμετρο σώματος.
  3. Άσκηση – μισή ώρα γρήγορο περπάτημα 3 φορές την εβδομάδα.
  4. Διακοπή καπνίσματος.
  5. Ρύθμιση αρτηριακής πίεσης
  6. Ρύθμιση σακχάρου αίματος
  7. Ρύθμιση λιπιδαιμικού προφίλ (χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, HDLC, LDL-C)
  8. Τακτικός εργαστηριακός έλεγχος τουλάχιστον δυο φορές τον χρόνο

Εξετάσεις που πρέπει να εκτελούνται:

  • Γενική αίματος
  • Γλυκόζη (Σάκχαρο) νηστείας
  • Ινσουλίνη
  • Χοληστερίνη (TC)
  • Τριγλυκερίδια (TGs)
  • HDL-C και LDL-C
  • Ουρικό οξύ
  • Μικρολευκωματίνη Ούρων 24ώρου
  • Δείκτες NON-HDL-C, TC/HDL-C, LDL-C/HDL-C, TGs/HDL-C
  • HOMA-IR (Δείκτης αντίστασης στην ινσουλίνη)

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ – metabolic syndrome